![]() |
Biblioteka ZW |
Jan FAZLAGIĆ
Malcolm Gladwell zwraca uwagę na wyniki badań, które wskazują, że dla każdego gatunku istnieje, determinowany powierzchnią kory mózgowej maksymalna liczebność grupy w obrębie której jesteśmy w stanie nawiązać kontakty o autentycznie społecznym charakterze, relacje oparte na osobistej, dobrej znajomości każdego członka grupy oraz wzajemnych zależnościach. Dla gatunku homo sapiens, otrzymamy liczebność grupy równą 147,8 – w zaokrągleniu 150 osób, co potwierdza wiele obserwacji np. liczebność: plemion łowieckich, jednostek bojowych (kompania). Grupy ludzkie o liczebności przekraczającej 150 osób wymagają wprowadzenia bardziej skomplikowanej hierarchii, szczegółowych regulaminów i zasad oraz dodatkowych formalnych środków utrzymania dyscypliny, lojalności i spójności. W grupach mniej licznych można osiągnąć to samo za pomocą środków nieformalnych.
Źródła: Malcolm Gladwell, Punkt prxełomowy, Świat książki, Warszawa 2005.
Autor: Jan Fazlagić, (c) listopad 2007
Zarządzanie wiedzą dotyczy społeczności ludzi w organizacji. Społeczności te są skoncentrowane na wykorzystaniu, przetwarzaniu oraz przekazywaniu wiedzy. Stąd wynika specyfika procesów zachodzących w tych społecznościach. Tradycyjne kanony teorii organizacji i zarządzania (OiZ), takie jak cztery funkcje zarządzania (kontrola, planowanie, organizowanie oraz motywowanie), co prawda mogą być uogólnione i wykorzystane do opisu zjawisk w organizacjach opartych na wiedzy, ale nie oddadzą w pełni istoty tego procesu. Nie należy zapominać, że klasyczna teoria organizacji i zarządzania dotyczy organizacji hierarchicznych, w których wiedza zgromadzona jest w umysłach ścisłego kierownictwa, które ma planować i kontrolować procesy produkcyjne. Stąd przyjęło się, że zarządzanie wiedzą to strategie i procesy identyfikacji, zdobywania i wykorzystania wiedzy w celu poszerzenia kompetencji . Późne grupy zawodowe różnie rozumieją zarządzania wiedzą, np. informatycy mówią o zarządzaniu wiedzą, nazywając wiedzę „obiektem” (który poddawany jest obróbce przez komputer).
Ciekawą inicjatywą w zakresie budowy wiedzy kolektywnej i dzielenia się wiedzą jest projekt finansowany przez Amerykański Department Edukacji pod nazwą “What Works Clearinghouse”- czyli odpowiednik MEN.
„Niektórzy ludzie nie stają się myślicielami, ponieważ mają zbyt dobrą pamięć”
Nitzsche
Wiedza daje władzę i prestiż. Osoby wiedzące więcej zazwyczaj zarabiają więcej. Nie dziwi więc wszechobecny pęd ku wiedzy. Zjawisko jest to z gruntu rzeczy pozytywne, lecz każde zjawisko społeczne ma swoje patologie. Jeśli mówimy o pędzie ku wiedzy warto wspomnieć o jednoczesnym niedocenianiu znaczenia mądrości.
Jak jest za Odrą? Kliknij, aby dowiedzieć się więcej:
niemiecka-oswiata_anna-szczepanska.pdf
Opracowanie: Jan Fazlagić
Mądrość wyraża się w antycypacji problemów do rozwiązania, a więc w samodzielnym ich rozstrzyganiu tam, gdzie inni niczego jeszcze nie przeczuwają. Inteligentny manager lub pracownik wyróżnia się tym, iż sprawnie rozwiązuje problemy, które przed nim postawiono. Natomiast mądrość wiąże się z samodzielnym stawianiem problemów i podejmowaniem wyzwań. Człowiek inteligentny wyróżnia się zdolnością do przypominania sobie, analizowania i wykorzystywania wiedzy.
Znana m.in. z opracowań raportów na temat oświaty międzynarodowa organizacja OECD wskazuje na wyłanianie się nowej tendencji w edukacji zwanej Open educational resources (OED). OER to nie tylko fascynująca technologia i metoda nauczania. Przyśpiesza zacieranie się granicy pomiędzy formalnym i nieformalnym uczeniem się. Pozwala na wyrównywanie różnic między krajami biednymi i bogatymi.. Definicja OER brzmi następująco: “OER to materiały udostępniane w formie cyfrowej nauczycielom, edukatorom i osobom samokształcącym się”. Ja więc widać headmaster.pl jest jednym z pierwszych w Polsce platform OER! Więcej na temat OER na stronie oecd.org/edu/oer
Opracowanie: Amir Jan Fazlagić, (c) sierpień 2007
Model myślowy to wyjaśnienie czyjegoś sposobu myślenia. Model myślenia to wewnętrzny symbol lub reprezentacja rzeczywistości. Służy nam do przyśpieszenia procesu poznania rzeczywistości. Prawdopodobnie twórcą tej koncepcji jest Kenneth Craik, który napisał w 1943 książkę The Nature of Explanation, lecz zapomniano później o niej z powodu przedwczesnej śmierci autora. Koncepcja ta powróciła do łask w latach 80-tych XX wieku wraz z rozwojem psychologii poznawczej.
Na podstawie: C. Rose, M. J. Nicholl, Ucz się szybciej, na miarę XXI wieku, Oficyna Wydawnicza Logos, Warszawa 2003, str.67 i dalsze.
Neurobiolodzy, tacy jak Gerald Fishbach z Harvardu, dysponując obecnie możliwością badań na żywym mózgu, odkryli, iż nie jest prawda powszechne przekonanie, jakoby w mózgu zanikało rocznie 100 000 neuronów. Stwierdzili natomiast, że na starość wiele komórek mózgowych może się skurczyć bądź przejść w stan spoczynku.